Οι γυναίκες που πάσχουν από «υπερθήκωση» ωοθηκών (ΥΩ) παρουσιάζουν συχνά μεμονωμένη αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης, η οποία χρονολογείται από παλιά. Η ΥΩ οφείλεται στην παραμονή ομάδων ωχρινοποιημένων κυττάρων θήκης στην ωοθήκη, τα οποία προυσιάζουν έντονη στεροειδογένεση και παραγωγή τεστοστερόνης. Επίπεδα τεστοστερόνης <5,2nmol/L (<150ng/dl) αποκλείουν την ΥΩ. Η ΥΩ θα πρέπει να διακριθεί από άλλες καταστάσεις που σχετίζονται με υπερπαραγωγή ανδρογόνων στις γυναίκες, όπως όγκοι ωοθηκών και επινεφριδίων, συγγενής υπερπλασία επινεφριδίων και σύνδρομο Cushing. Ο αποκλεισμός των ορμονοπαραγωγών όγκων γίνεται κυρίως με απεικονιστικό έλεγχο των ωοθηκών (υπερηχογράφημα ή/και μαγνητική οτμογραφία) και των επινεφριδίων (υπολογιστική τομογραφία ή/και μαγνητική τομογραφία).  Μια δόση GnRH αγωνιστή βραδείας αποδέσμευσης μπορεί να χορηγηθεί προκειμένου να επιβεβαιωθεί η προέλευση των ανδρογόνων από την ωοθήκη. Η θεραπεία της ΥΩ εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας, το βαθμό της αρρενοποίησης και την πιθανότητα μελλοντικής εγκυμοσύνης. Στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, καθώς και στις προεμμηνοπαυσιακές, αλλά προχωρημένης αναπαραγωγικής ηλικίας ο σκοπός της θεραπείας είναι να ελαττωθούν οι συγκεντρώσεις των ανδρογόνων με αμφοτερόπλευρη ωοθηκεκτομή ή με μακρόχρονη θεραπεία με GnRH αγωνιστές. Στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας γίνεται προσπάθεια να αντιμετωπιστούν-περιοριστούν  τα συμπτώματα και σημεία της έντονης αρρενοποίησης, ενώ εγκυμοσύνη μπορεί να επιτευχθεί με διέγερση της ωοθυλακιογένεσης-ωοθυλακιορρηξίας. Σημαντική είναι και οι ελάττωση του σωματικού βάρους, σε συνδυασμό με άσκηση, γιατί γυναίκες με ΥΩ μπορεί να παρουσιάζουν συχνά αντίσταση στην ινσουλίνη, σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκία.

——————————————————————————–

Nutri – Care

Λ. Αλεξάνδρας 192β – Αμπελόκηποι

Λ. Ιασωνίδου 54β – Ελληνικό

Αρθρογράφος: Θωμάς Δημήτριος, Ενδοκρινολόγος